موصوله » به اعتبار معنايش كه خلفاى چهارگانهء بنى اميّه و ساير خلفاء بوده برمىگردد . و الجواب : يعنى جواب از وجه سوّم . منع التّوقّف : مقصود از « التّوقّف » توقّف استدلال امام ( ع ) به آيهء شريفه مىباشد . على ذلك : مشاراليه « ذلك » وضع مشتقّ براى اعمّ مىباشد . بل يتمّ الاستدلال : مقصود از « الاستدلال » استدلال امام ( ع ) به آيهء شريفه مىباشد . و لو كان موضوعا الخ : ضمير در « كان » به مشتقّ برمىگردد . شرح ( پرسش و پاسخ ) 403 - اشكال وارد شده بر دليل صحت سلب مصنّف براى اثبات موضوع له مشتقّ مبنى بر اينكه حقيقت در متلبّس به مبدأ و مجاز در منقضى بوده چيست ؟ ( ثمّ انّه . . . بما حاصله ) ج : مىفرمايد : مستشكل « 1 » دو ايراد گرفته است : الف : اگر مراد از صحّت سلب مشتقّ از ذاتى كه مبدأ از او منقضى شده است صحّت سلب به نحو مطلق باشد كه چنين چيزى درست نيست . ب : اگر مراد از صحّت سلب مشتقّ از ذاتى كه مبدأ از او منقضى شده ، صحّت سلب به نحو مقيّد باشد كه مفيد براى صحّت سلب كه دليل بر مجازيّت مشتقّ در منقضى از مبدأ باشد نخواهد بود . 404 - اشكال و ايراد اوّل كه اگر مراد از صحّت سلب مشتق از ذات منقضى از مبدأ ، صحّت سلب به نحو مطلق باشد ، چنين سلبى محكم و متقن نبوده به چه معناست ؟ ( انّه ان . . . فغير سديد ) ج : مىفرمايد : مستشكل مىگويد : اگر از صحيح بودن سلب مشتقّ از ذاتى كه قبلا ضارب بوده و الآن ضارب نيست ، سلب ضارب به نحو مطلق بوده باشد يعنى به زيدى كه قبلا

--> ( 1 ) - « البدائع / 180 فى المشتقّ » .